Skromność czytającego wiersze redaktora

Mann: Chciałbym prosić też, aby państwo docenili moje umiejętności interpretatorskie, bo pierwszy raz to czytałem... i jak pięknie wyszło! Chyba przyznam sobie nagrodę. No a potem, oczywiście, ją zwrócę.

Precz z obcymi słowami!

Owczarek: Z tymi studentami to też jest ciekawa historia, mianowicie kiedy szukałem różnych nagrań w Rozgłośni Katowice, na fiszce tej taśmy napisane było tylko i wyłącznie "Piosenki studenckie". Bez żadnej informacji!
Mann: Używa pan słów zagranicznych! "Fiszka" to jest polskie słowo?
Owczarek: Mmm... Już teraz tak.
Mann: Aha. A to przepraszam. Fiszka - czyli rybka?
Owczarek: I pewnie dlatego... Fiszka - czyli taka karteczka; adnotacja archiwalna.
Mann: Aha. Źle zrozumiałem.
Owczarek: To ja też... na wszelki wypadek też przepraszam za użycie zagranicznych słów.

Trudne słowo

Mann: Featuring to jest takie... W polskim show businessie jest spolszczenie: featuringi. No więc mamy piosenkę z featuringiem. (...) Piotr Bukartyk przyszedł do studia; zachwycony jest głosem artysty, który wystąpił przed chwilą...
Bukartyk: Chciałbym taki mieć piękny głos.
Mann: Nie dość, że pan nie ma takiego głosu, to nie ma pan featuringu dzisiaj.
Bukartyk: No nie wziąłem ze sobą featuringu... Guitaring wziąłem - się nawinął, to...
Mann: Musi pan wystąpić absolutnie saute.

W sprawie tanecznej

Słuchaczka: Tylko chciałam tak, tutaj nawiązując do tych tańców tradycyjnych, powiedzieć, że mój mąż Maciej - on mnie słyszy - właśnie próbował do tej "grzałki", którą pan Wojciech przed chwilą puszczał, próbować tańczyć tradycyjnie. Nie wiem, oberek z kujawiakiem czy coś, w każdym razie, no... Jednak wygląda na zmęczonego.
Mann: Proszę o niego dbać, proszę pani. Taniec może być forsowny i nie można za bardzo pozwolić się wyczerpać w tej czynności. Najlepiej tańczyć wewnętrznie.

Zwięźle o Teksasie

Chojnacki: I teraz pozostańmy chwilę w Teksasie, bo ten Teksas, to ciągle wzbudza jakieś uczucia takie serdeczne wśród wykonawców. Głównie są to wykonawcy z kręgu country, bluesa i tak dalej. Czy americany, ale... Ciągle oni wracają do tego, że w tym Teksasie coś takiego jest, że przyjemnie o tym śpiewać. Byłeś w Teksasie - zaśpiewałbyś coś?
Mann: No tak, mieszkałem tam dość długo.
Chojnacki: No i co? I co byś zaśpiewał o Teksasie? Nie musisz śpiewać, tylko słowami, tak jakbyś chciał wyrazić ten... Coś.
Mann: O Teksasie?
Chojnacki: Tak?
Mann: Oj, Teksasie, Teksasie! I właśnie dalszego ciągu...
Chojnacki: I już! To bardzo pięknie.
Mann: Tak. Prawda?
Chojnacki: Bardzo pięknie. Za co serdecznie dziękujemy.

Po bardzo ostrym utworze

Słuchacz: Ja mam takie pytanie do redaktora Manna, może nazbyt osobiste, ale jakiej muzyki pan redaktor Wojciech Mann słucha w samochodzie? Jeżeli podobnej do takiej, jaką puszcza, no to mam kolejne pytanie: jakie prędkości wtedy osiąga?
Mann: Proszę pana - słucham oczywiście takiej, jaką puszczam, bo puszczam taką, jaką lubię. Prędkości osiągam stosowne, natomiast staram się wystrzegać tylko jednego, mianowicie przy rytmicznych kawałkach nie traktować pedału gazu jak stopy od perkusji, bo to już przegięcie.

Bardzo dobry redaktor

Mann: Ja bym pana wyciągnął spod rozpędzonego pociągu w ostatniej chwili!
Wassowski: Ale ja się tam nie wybieram w ogóle?
Mann: Nie? No to dobrze, bo ja się męczę, jak wyciągam spod pociągu. Tak że niech pan raczej się trzyma z daleka od torowiska.
Wassowski: Trzymać się peronu, tak?
Mann: Peronu się trzymać, kasy, informacji...
Wassowski: O, kasa by się przydała, tak.