Rozdawnictwo i prośba słuchaczki

Mann: A jak u ciebie w tej korespondencji koszulkowej?
Marian: No jest... Niebezpiecznie się zrobiło, ponieważ zaczęły przychodzić zdjęcia chorych zwierzątek, zoperowanych...
Mann: Nie! Nie! Nie, zwierzątkom nie będziemy dawać koszulek! Nie bierzcie nas na litość!
Marian: Magdalena wysłała... Zdjęcie pieska w kołnierzu. Biedny jest... Bo skoro chory kotek zdobył sobie panów przychylność, to świeżo zoperowany piesek również załatwi wdzianko dla mnie.
Mann: Nie no, to jest naprawdę poniżej pasa...
Marian: Mam wrażenie, że jakieś najgorsze u państwa uruchamiam... Jakieś takie zapędy i... No ale... No nie mogę obojętnie przejść obok tego pieska.
Mann: Ale no co, koszulkę mu dasz?
Marian: A jak on ma na imię? "Major"! "Major" ma na imię.
Mann: No ale nie mamy mundurów.

Flirt towarzyski

Marian: A podawał pan sobie kiedyś jakieś miłosne liściki w szkołach może?
Mann: Czy sam sobie podawałem?
Marian: To by było dosyć... No, może urocze, żeby nie powiedzieć: smutne.

Algorytm pana Manna

Mann: Co my tu mamy? Aha! Mamy list. Bardzo interesujący; od Kuby, który deklaruje, że nie jest staruszkiem, jest młodym człowiekiem i do tego właściwie sformułował poważny komplement pod moim adresem, bo powiedział, że normalnie słucha serwisów streamingowych i tam te algorytmy go wciągają, które podsuwają mu to, co wyliczą w tych swoich lampach i innych drutach - mam nadzieję, że w tym, co powiedziałem, zabrzmiała pogarda, mimo że cenię technologię - ale Kuba pisze, że lubi to, co ja wybieram, i zdaje się na mój algorytm, co uważam za komplement, bo nie mam w sobie ani jednej lampy. Ani Bluetootha w ustach.

Kwestia ceny

Słuchacz: Może Marian byłby głównym trenerem, a redaktor Mann byłby trenerem technicznym?
Mann: To ja mogę być technicznym. Jeżeli to by było dwa i pół miliona euro rocznie, to ja gotów jestem z tobą się podzielić.
Marian: Tak?
Mann: Tak!
Marian: Aaa! A to ja... Pan ze mną, czy ja z panem?
Mann: My między sobą, po prostu...
Marian: Aaa, nagle drużyną jesteśmy?
Mann: Tak, szacunek dla starszych przeważy...
Marian: Ahaaa, ciekawe...
Mann: I dwa i pół miliona, to ty byś wziął może milion, a ja bym wziął resztę?
Marian: To są złe proporcje, to nie tak. Ja jestem główny trener, przypominam.
Mann: No ale nie techniczny...
Marian: Podoba mnie się też ta zmiana proporcji. Podmiana. Myślę, że trzeba to przemyśleć.
Mann: Ja bym to wziął jednak.
Marian: Ja będę do pana mówił "Wojtuś", a pan do mnie będzie mówił "pan Marian".
Mann: Za takie pieniądze, to ja się zgodzę. Ja mogę się upodlić za takie pieniądze.
Marian: "Upodlić", co za skandal! No dobra, Wojtuś! To teraz będzie numer od pana Mariana, znaleziony w Internecie...

O wieku redaktorów

Marian: Jeżeli pan Wojtek ma sto pięćdziesiąt lat, to jego dzieci muszą mieć ze sto dwadzieścia!
Mann: No... A co? A co, że ja niby tylko mogłem mieć dzieci, jak... Sto lat temu?
Marian: Aaa, no właśnie...
Mann: Ja mam młodsze też!
Marian: Tak?
Mann: Tak!
Marian: To ja może to powiem temu jednemu, co go znam. On rzeczywiście może mieć ze sto dwadzieścia, bo taki... Taki mądry jest...
Mann: Łysy...
Marian: Ech... Wredota.

Nieznany fakt historyczny

Marian: 1431 - Zygmunt Luksemburski został królem Lombardii.
Mann: I założył Radio Luksemburg.
Marian: Takie stare było Radio Luksemburg?
Mann: Tak...
Marian: Niemożliwe.

Niezwykłe połączenie

Marian: Co to w ogóle... Zwrot akcji! Ja jestem jak balsam dla pana, a pan mi tutaj sztylet...
Mann: Ale balsam może być brzydki!
Marian: No z peelingiem może czasem, ale...